V oaza modlitwy (6)

PIĄTA OAZA MODLITWY – Bystra,

W Domu Rekolekcyjnym Służby Liturgicznej i Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Krakowskiej Maksymilianum w Bystrej, w dniach 8-10 lutego, odbyły się rekolekcje, których temat brzmiał: „Skarb serca. Uzdrowienie wewnętrzne”.
Rekolekcje prowadzili ks. Jerzy Serwin, oraz dr hab. Uniwersytetu Śląskiego Aleksander Bańka, lider Centrum Duchowości w Tychach, który wygłosił dwie konferencje oraz przekazał animatorom tematy i materiały do pracy w grupach. W spotkaniu uczestniczyło ponad 40 osób, głównie z Wspólnoty dorosłych Ruchu Światło-Życie „Wody Jordanu”, a także i inni parafianie, gdyż formuła spotkania miała otwarty charakter i każdy mógł w nim uczestniczyć (rekolekcje ogłaszane były z „ambony”). Były to już piąte spotkania „Oazy Modlitwy”.
Konferencje dotyczyły przyczyn ludzkich lęków, zahamowań, braku ufności do Pana Boga i ludzi. Podstawą rozważań i dyskusji obu spotkań grupowych były słowa Jezusa z Ewangelii św. Łukasza (Łk 12,22-34), „gdzie skarb wasz, tam serce wasze”, a także słowa Chrystusa: „Starajcie się raczej o Jego królestwo, a te rzeczy będą wam dodane”, które wprost przemawiają do nas, jak żyć, aby osiągnąć królestwo Boże, nie troszcząc się zbytnio o zwyczajne ludzkie sprawy. Pan Bóg zwraca nam uwagę na hierarchię wartości, na nasze wybory, na to, czym mamy żyć.
Oprócz uczestnictwa w konferencjach, były także inne zajęcia. Każdy dzień zaczynał się wspólną modlitwą brewiarzową – Jutrznią, a wieczór kończył się adoracją Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Po południu gromadził nas Namiot Spotkania, był też czas na spacer po pięknej okolicy, a po wieczerzy pogodny wieczór połączony z oglądaniem filmu pt. „Helenka”, o życiu i tragicznej śmierci na misji w Boliwii młodej dziewczyny, Heleny Kmieć.
Oaza Modlitwy zakończyła się w niedzielne popołudnie „godziną świadectw” i „rozesłaniem”. Uczestnicy dzielili się swoimi wrażeniami, oraz przeżyciami duchowymi, jakich doznali podczas tych rekolekcji, zaś największe oddziaływanie wywarła homilia ks. Jerzego na temat pokory, na co wskazywały końcowe świadectwa uczestników.

Komentarze są wyłączone.